Anigozanthos als kamerplant: zo houd je de kangoeroepoot binnen gezond

Inhoudsopgave

De anigozanthos, beter bekend als de kangoeroepoot, is als kamerplant te houden, maar vraagt om specifieke omstandigheden die dicht bij zijn natuurlijke leefomgeving in Australië liggen. De plant gedijt het best op een lichte, zonnige standplaats met een droge potgrond en weinig water. Geef je hem die omstandigheden, dan beloont hij je met opvallende, fluwelachtige bloemen in rood, oranje, geel of roze.

Als kamerplant is de anigozanthos nog relatief onbekend in Nederland. Dat is opvallend, want de plant is altijdgroen, compact te houden en verrassend weinig veeleisend als je de basis goed hebt. De grootste valkuil is overmatig water geven, iets waar veel kamerplanthouders de mist mee in gaan.

De juiste standplaats voor je anigozanthos kamerplant

Licht is de belangrijkste factor. Zet de anigozanthos op de zonnigste plek in huis, het liefst op een zuidgericht vensterbank waar de zon het grootste deel van de dag naar binnen valt. De plant is gewend aan de felle zon van West-Australië en heeft minstens vier tot zes uur direct zonlicht per dag nodig om goed te groeien. Op een te donkere plek groeit hij flauw, bloeit hij nauwelijks en wordt hij gevoelig voor schimmel.

Let op de temperatuur. In de zomer houdt de anigozanthos van warmte, dus een warme kamer of een plek vlak bij een raam is prima. In de winter mag de temperatuur zakken, maar hou de thermostaat boven de vijf graden. Een koelere overwinteringsperiode (rond de tien tot vijftien graden) stimuleert zelfs de bloei in het volgende seizoen. Zet hem in die periode weg van de verwarming, die droogt de lucht te veel uit.

Water geven en bemesten: minder is meer

De anigozanthos als kamerplant heeft weinig water nodig. Water geven doe je pas als de bovenste centimeters van de potgrond duidelijk droog aanvoelen. In de zomer kan dat neerkomen op één keer per week, in de winter soms maar één keer per twee à drie weken. Laat het water altijd volledig wegvloeien via het afvoergaatje en gooi overtollig water in de onderpot weg. Staand water is de snelste weg naar wortelrot.

Besproeien van de bladeren is niet nodig en zelfs af te raden. De bladeren zijn bedekt met fijn haar, net als de bloemen, en vocht dat daarop blijft staan bevordert schimmelgroep. Gebruik bij voorkeur kalkarm water, regenwater of gefilterd kraanwater. Hard leidingwater kan kalkneerslag veroorzaken en is minder goed voor de wortels op de lange termijn.

Bemesten doe je matig. Geef van april tot augustus eens per maand een kleine gift vloeibare meststof, bij voorkeur een meststof met weinig stikstof en relatief veel fosfor en kalium. Zo stimuleer je bloei in plaats van bladgroei. In de winter geef je helemaal geen meststof.

Potgrond en verpotten

Gebruik een goed doorlatende potgrond. Een mengsel van cactusgrond met wat extra perliet of grofzand werkt goed. Gewone universele potgrond houdt te veel vocht vast en verhoogt de kans op wortelrot. Zorg altijd voor een pot met een afvoergat.

Verpotten doe je eens in de twee jaar, bij voorkeur in het voorjaar. Kies een pot die niet veel groter is dan de vorige, want de anigozanthos bloeit beter als zijn wortels licht knel zitten. Een te grote pot houdt te lang vocht vast, wat weer het risico op wortelrot vergroot.

Bloei en onderhoud

De bloei van de anigozanthos valt doorgaans in het voorjaar en de vroege zomer. De bloemen groeien op lange stelen en lijken inderdaad op een kangoeroepoot, vandaar de naam. Verwijder verwelkte bloemen en stelen direct aan de basis. Dat stimuleert de plant om nieuwe bloeistelen te vormen en houdt hem er verzorgd uit zien.

Droge of bruine bladpunten zijn een veelvoorkomend signaal bij kamerplanten. Bij de anigozanthos wijst dit meestal op te droge lucht of te weinig licht, niet op een gebrek aan water. Snij beschadigde bladpunten netjes weg met een schone schaar.

Veelgemaakte fouten bij de kangoeroepoot binnenshuis

  • Te veel water geven, zeker in de winter.
  • Een te donkere standplaats kiezen, waardoor de plant niet bloeit.
  • De bladeren besproeien, wat schimmel in de hand werkt.
  • Verpotten in een te grote pot, waardoor de grond te lang nat blijft.
  • Te rijke of te vochtige potgrond gebruiken in plaats van goed doorlatend substraat.

De anigozanthos is als kamerplant geen instapper voor beginners die zelden omzien naar hun planten, maar ook zeker geen moeilijke plant. Wie gewend is aan vetplanten of cactussen vindt hier een logische volgende stap: een plant met meer karakter, opvallende bloemen en vergelijkbare verzorgingsbehoeften. Geef hem licht, weinig water en droge voeten, dan doet hij de rest zelf.